J.C. Nahrling is de hoofdredacteur van Voor je harses. Hij is tevens hoogleraar in de Pedanterie.

Nahrling stond enkele jaren geleden in de aandacht van de media nadat cultuurhaters onder leiding van Halbe Zijlstra een aanslag op zijn leven hadden gepleegd, omdat hij in de Nederlandse publieke ruimte geciteerd zou hebben uit T.S. Eliots The Waste Land. Na vier jaar ontwaakte hij uit coma en vertrok op een snorfiets naar Noord-Frankrijk, waar hij enige tijd varkens verkocht. Naast zijn werkzaamheden als hoofdredacteur bij Voor je harses regeert hij een kleine stam in Afrika.

Nahrling is een pseudoniem. Voor wie houden we geheim. Sommige schrijvers doen dat, die schrijven onder pseudoniem en laten op de achterflap hun echte naam achter hun pseudoniem afdrukken. J.C. Nahrling ziet dat niet zitten. Want, zo zegt hij: het staat niet voor Gekke Henkie.

J.C. Nahrlings hobby’s zijn vergankelijkheid, apocalyptische poëzie en de ontologie van de dood. Zijn vrije tijd brengt hij door met zijn vrouw Natasja en hun drie kinderen Storm, Appel en Sterre.

Redacteur. Heeft zoveel gevoel dat het soms pijn doet. Daarom schrijft hij gedichten. Eens in de zoveel tijd wordt er een gepubliceerd op Voor je harses.

Redacteur. Auteur van moeilijke stukken. Schrijft onder dwang voor Voor je harses, wat te maken heeft met zijn gokschuld aan J.C. Nahrling. Zijn stijl wordt meer gewaardeerd dan zijn voornaam – met excuus als u ook Emile heet.

Emile Haberdasher begon zijn carrière op zijn veertiende levensjaar als scheepsknecht. Hij leed schipbreuk in een storm onder de kust van Algerije en verloor zijn vrijheid aan slavenhandelaars, maar wist door een list te ontsnappen en tijdens zijn vlucht honderden andere slaven uit hun ketens te bevrijden. Hij won daarmee de gunsten van de dochter van de slavendrijver, die hij schaakte en tot zijn bijslaap maakte. Zij schonk hem veertien kinderen in evenzovele jaren, allen zonen, die, evenals hun moeder, aan een zeldzame combinatie van open buiktyfus en malaria bezweken. Na lange omzwervingen door Noord- en Midden-Afrika (waar hij ternauwernood aan menseneters ontkwam), bereikte hij het Beloofde Land, waar hij de heilige plaatsen bezocht: Jeruzalem, Bethlehem, Sodom en Gomorrah. In laatstgenoemde opende hij een herenmodezaak die de eerste jaren tamelijk succesvol was, tot een nog altijd vrij loslopende pyromaan de stad in de as legde.